เต่ากินผักบุ้ง-มโหรี


เพลงเต่ากินผักบุ้ง
            เป็นเพลงอัตราจังหวะสองชั้นทำนองเก่าเป็นเพลงสมัยอยุธยาตอนปลายใช้เป็นเพลงลา  โบราณาจารย์จัดเพลงนี้ในเพลงช้าเรื่อง "เต่ากินผักบุ้ง"  มีอยู่หลายเพลงเช่น เต่ากินผักบุ้ง  เต่าเงิน  เต่าทอง  เป็นต้น  ภายหลังนำมาร้องส่งสำหรับเป็นเพลงลา  เต่ากินผักบุ้งทำนองทางร้องมีผู้แต่งเติมสร้อยที่เรียกว่า "ดอก"  ไว้ในท่อนที่ ๒  เพื่อเปิดโอกาสให้เครื่องดนตรี  เช่น  ปี่  ซอ  ได้เป่า-สีเลียนเสียงร้องเป็นการอวดความสามารถในการบรรเลงของตน  เพลงนี้ใช้หน้าทับปรบไก่มี ๓ ท่อน
            ต่อมา  นักดนตรีไม่ทราบนามแต่งขยายขึ้นเป็นอัตราจังหวะสามชั้น  โดยสอดแทรกการว่าดอกเหมือนกับทำนองในอัตราสองชั้น  เพลงนี้เมื่อสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ  เจ้าฟ้ากรมพระยานริศรานุวัดติวงศ์นำมาให้แตรวงมหาดเล็กบรรเลงถวายพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว จึงเปลี่ยนชื่อเป็นเพลงปลาทอง
 

เนื้อเพลงเต่ากินผักบุ้ง บทพระนิพนธ์สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาสยามบรมราชกุมารี
 
            ดาวเดือนเลือนดับลับฟ้า
ท้องนภาแลสว่างกระจ่างใส
มวลปักษาลาถิ่นบินออกไกล
คงจะไปหาเหยื่อเผื่อลูกน้อย
ดอกเอ๋ยเจ้าดอกประยงค์ 
ขอให้สมประสงค์ทุกประการเอย
เจ้าช่อชงโคเจ้าอย่าโศกาลัย
วันหน้าจะมาใหม่มารับเจ้าคู่ใจชงโค
นิจจาเอยเช้าเช้าเคยได้พบพักตร์
จะจากกันนานนักก็เศร้าสร้อย
แม้มิมีใครเขาเฝ้าห่วงคอย                              
 รักคงถอยใจคงร้าวราวไฟราน
ดอกเอ๋ยเจ้าดอกรัก
หัวอกจะหักเสียแล้วเอย
เสียงไก่ขันขานเสียงกังวานหวานแจ้ว
มิเทียมเทียบเสียงเพื่อนแก้ว
หวานสุดแล้วยามพาที

บรรเลงโดย วงจุฬาวาทิต มโหรี
ขับร้องโดย พนิดา ทองสุข  (บรรเลงที่ประเทศ ฝรั่งเศส 2549)

10,979